Een hele goede avond in Wapenveld

Terwijl de regendruppels in een razend tempo mijn jas raken, wordt mijn humeur er niet beter op. Tijdens het interview slaat mijn stemming om. De voetballer praat openhartig, heeft een indrukwekkend verhaal en neemt absoluut geen blad voor de mond. Wacht, dit wordt een hele toffe avond!

Dinsdagavond 21.00.

Ik parkeer mijn auto op de parkeerplaats van voetbalvereniging WZC. Het regent en het is koud. Binnen in de kantine kijken er wat mensen naar Chelsea – Ajax. Zelf sta ik langs het veld en kijk soms naar het scherm om een glimp op te vangen van de wedstrijd in Amsterdam. Ik zou om 21.00 een interview met Emir Balavac hebben. De training loopt uit. De aanvaller van WZC is druk bezig. Hij oefent zijn traptechniek, is serieus. Geintjes maakt hij niet. Hoe zou hij zijn tijdens ons gesprek?

21.15.

Het regent in hetzelfde tempo door. Uiteindelijk besluit de trainer van de ploeg uit Wapenveld dat het genoeg is geweest. Hij en zijn spelers lopen van het veld, maken nog een babbeltje. De speler ziet mij staan en roept. Vriendelijk groet de Bosniër mij en vraagt of hij nog even kan douchen. Ik wil niet zeuren en geef aan dat dit prima is.

21.30.

Inmiddels zijn we weer een kwartier verder. De aanvaller is klaar met douchen. Het interview kan beginnen. Hij biedt mij een blikje drinken aan en we zitten op een simpel houtenbankje in de kleedkamer van de club uit Wapenveld. Rustig kletsen we. Al snel krijg ik de smaak te pakken, merk ik dat het gesprek vlotjes verloopt. Ik luister naar hem, vraag door en krijg een mooi verhaal voorgeschoteld. Ik kan niet wachten om dit op papier te mogen zetten. Met passie praat hij over zijn vorige clubs, zijn familie en zijn huidige tijd bij WZC. Ik ben kritisch, hij was niet altijd de makkelijkste tijdens zijn carrière, maar weet hem daarnaast op zijn gemak te stellen.

22.15.

Klaar. Ik bedank hem en loop rustig naar mijn auto. Via de radio luister ik naar de laatste twintig minuten van Ajax-Chelsea. De avond begon enigszins teleurstellend. Het weer zat niet mee, het was koud en het wachten duurde lang. Ik stuur mijn auto de snelweg op en geniet van de rust op de weg. In mijn hoofd laat ik alles van die avond de revue passeren. Een glimlach verschijnt. De avond was voor mij meer dan geslaagd. Huh, maar ik was toch lichtelijk chagrijnig? Wat is de reden van deze omslag? Nou, de voetballer had een indrukwekkend verhaal. Het gesprek verliep goed en het was leuk. Ik krijg een goed gevoel van zo’n gesprek en dat maakt voor mij veel goed. Eenmaal thuis begin ik met tikken. De woorden rollen er vrij makkelijk uit. De invalshoek zit in mijn hoofd gebeiteld. Tevreden stuur ik het verhaal op naar de eindredactie.

De kern van dit verhaal? Nou, een mooi verhaal maakt heel veel tegenslag goed. Wanneer iemand een indrukwekkend verhaal deelt, weet je dat diegene zich comfortabel voelt. En als iemand zich op zijn gemak voelt, volgen er vaak details. Je kunt als interviewer de diepte zoeken. Vaak resulteert dit in een mooi verhaal. Een regenbui, kou en andere sores ben je zo vergeten!

Benieuwd naar het verhaal over de voetballer van WZC? Klik dan hier.